My, czarne owce

Miesiąc temu w tekście „Konsultant nie śpi!” ostrzegałem przed „udziałem diabła” w polskiej kampanii wyborczej do Parlamentu Europejskiego. Na ostatniej prostej odziany w tęczowy ornat coraz głośniej dzwoni ogonem na wielce szczególną „mszę”, już nie tęczową, a smoliście czarną! I część baranów z beczeniem bieży na dźwięk tego dzwonienia… Cóż, wszyscy jesteśmy baranami czy owcami, co nie znaczy, że trafiwszy między wilki, mamy dać się pożreć! Uświadamiając nam tę niemiłą okoliczność, Jezus daje nam bowiem także wielce cenną, a często zapominaną radę (Mt 10,16): „Oto ja was posyłam jak owce między wilki, bądźcie więc roztropni jak węże, a nieskazitelni jak gołębie”. Skuteczne oparcie się obecnej wściekłej napaści na Kościół polski i jego wiernych wymaga iście wężowej przemyślności! Więc z