Nowy terminal LNG do 2025 r.

Na 2025 r. planujemy zakończenie inwestycji związanej z rozbudową infrastruktury gazowej: postawienie pływającego terminalu do odbioru gazu skroplonego w Gdańsku oraz sieci gazociągów, które dostarczą pochodzący z niego surowiec do polskiego systemu – powiedział w Telewizji Republika minister Piotr Naimski.
Pływający terminal typu floating storage regasification unit (FSRU), który stanie w Zatoce Gdańskiej, będzie wyposażony w pokładowe urządzenia do regazyfikacji skroplonego gazu ziemnego. Inwestycję postawienia drugiego polskiego terminalu LNG prowadzi firma Gaz-System, krajowy operator systemu przesyłu gazu.
Pełnomocnik rządu ds. strategicznej infrastruktury energetycznej Piotr Naimski zwrócił uwagę, że istotnym elementem inwestycji, poza ulokowaniem samego statku do magazynowania i regazyfikacji skroplonego gazu ziemnego, będzie stworzenie systemu przesyłowego. – Gaz-System prowadzi tę inwestycję, ale być może ważniejsze w tym projekcie jest zbudowanie dodatkowych odcinków gazociągów, które wyprowadzą gaz z Gdańska do polskiego systemu gazowego. Wszystko to będzie gotowe w 2025 r. – poinformował minister.
Podczas niedawnego pierwszego forum energetycznego UE–USA w Brukseli Naimski zapowiedział, że gdański terminal, po pierwszym etapie inwestycji, pozwoli na przyjęcie dodatkowych 4 mld m sześc. gazu. – Następnie będzie możliwość podwojenia tej przepustowości do ok. 8 mld m sześc. – wyjaśnił pełnomocnik.
Pływający terminal stanie się trzecim – oprócz terminalu LNG w Świnoujściu i gazociągu Baltic Pipe – elementem tzw. bramy północnej, przez którą gaz miałby trafiać do Polski i naszych sąsiadów. Jak wyjaśnił Naimski, cały system umożliwi sprowadzenie do Polski surowca w takiej ilości, aby nie tylko zaspokoić krajowe zapotrzebowanie, lecz nawet reeksportować go m.in. na Słowację, Ukrainę i Litwę.
Pływające terminale FSRU mają kilka zalet. Przede wszystkim na ich korzyść przemawia niższy koszt regazyfikacji w porównaniu z terminalami lądowymi. Drugą ważną przewagą jest mobilność wykorzystania FSRU. Można je stawiać w różnych lokalizacjach, w zależności od aktualnego zapotrzebowania. Kolejną cechą jest spora elastyczność w dopasowywaniu zdolności produkcyjnych do lokalnych warunków.
Według prognoz Międzynarodowej Agencji Energetycznej udział LNG w światowym obrocie i handlu gazem ziemnym wyniesie w 2025 r. 51 proc., co oznacza, że handel gazem skroplonym zdominuje klasyczną (rurową) formę przesyłu surowca.