Nasza trudna, piękna polskość

Szkoła nie należy do miejsc najmilej wspominanych przez człowieka w sile wieku, ba, często kojarzy się wręcz z miejscem tortur psychicznych, jakim humaniści poddawani są tu za pomocą różnych całek i logarytmów. A ci o skłonnościach do nauk ścisłych gnębieni są ojczystą poezją, która wszak musi ich zachwycać, gdyż jak wiadomo „Słowacki wielkim poetą był”. Tak się odbierało wykształcenie w moich czasach licealnych, czyli na przełomie rządów Gomułki i Gierka, a po ukończeniu ogólniaka faktycznie dysponowało się wiedzą ogólną z różnych dziedzin mniej lub bardziej przydatnych do życia. Fascynowała mnie historia, zapewne od czasu, gdy ojciec przeczytał mi, jako kilkuletniemu malcowi, na głos całą „Trylogię”. Nie rozumiałem więc nigdy, jak historia może być przedmiotem dla uczniów nudnym, a w