Tusk z tarczą czy na tarczy?

W starożytnej Sparcie był zwyczaj, że wojownika idącego do walki żegnano sentencją wzywającą w skrócie do tego, aby wrócił z tarczą lub na tarczy. Z tarczą wracali zwycięzcy, natomiast na tarczy przynoszono poległych w bitwie. Trzeciej opcji nie było. Salwowanie się ucieczką z pola bitwy i powrót o własnych siłach, lecz bez tarczy, oznaczało życie w hańbie i zagrożone było ostracyzmem społecznym. Tymczasem, jeśli jeszcze raz uważnie prześledzimy przypadek Donalda Tuska, przekonamy się, że nagiął on tę starożytną sentencję do swoich potrzeb. Jak grom z jasnego nieba gruchnęła w mediach w kraju i na świecie wiadomość o zarobkach Donalda Tuska. Na łamach „Super Epxressu” odtrąbiono nawet, że gdyby „król Europy”