Nadwiślańscy epigoni Bakunina i Kropotkina

Wszystko już było, zmieniają się tylko kostiumy historyczne i uwarunkowania. Obserwując trwające od czterech lat – a szczególnie intensywne w ostatnich tygodniach – próby anarchizacji życia publicznego w Polsce, sięgam po encyklopedię i szukam hasła „anarchizm”. Źródłem słowa jest grecki wyraz „anarkhos” oznaczający ni mniej, ni więcej... „bez zasad”. Pasuje jak ulał do sytuacji w Polsce, gdzie opozycja działa tak, jak działa. Anarchizm to doktryna polityczna głosząca, że społeczeństwo nie potrzebuje rządu, praw, policji itd. Pokazywanie przez „totalsów”, że akceptują tylko „swoje” prawo, a nie prawo jako takie, jest właśnie przykładem anarchizowania państwa. Inna definicja anarchizmu sprowadza się zaś do stwierdzenia kojarzącego się z praktyką