Barwy kampanii

Nie ma nic gorszego niźli własna pałka, spadają dotkliwe ciosy na Rafałka, Senat z panem Grodzkim spóźnia się fatalnie, podpisy zbierane są wciąż nielegalnie, obciążeniem wielkim są rządy w Warszawie, lud platformiany zaś marzy o Kidawie. A plany, programy? Szczęśliwie wyręczą jeden znak szczególny – mianowicie tęczą. I świetnie! W Brukseli nie ma wątpliwości, że potrzebny w Polsce „prezydent mniejszości”!