Droga Jakuba Karpińskiego

Muszę przyznać, że ta niepowtarzalna postać towarzyszy środowisku socjologów UW stale. Żadne słowa nie są w stanie oddać tego niezwykłego doświadczenia – spotkania z kimś, kto w tak naturalny sposób żył i pracował dla Polski.Aleksander Z. Zioło Gdy spotkałem go po raz pierwszy, wydał mi się kruchym i delikatnym mężczyzną. Okazało się jednak, że był herosem i przez całe dorosłe życie walczył słowem, ale przede wszystkim przykładem o wolną Polskę, o wolnych Polaków. Cierpiał z tego powodu nierzadko niedostatek. Dla studentów Instytutu Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego (tzw. Karowej) przełomu wieków, do których się zaliczałem, był początkowo przede wszystkim skromnym nauczycielem nieco męczących zajęć z metodologii. Nagle, i wstyd się przyznać, że dosyć przypadkowo, odkryliśmy, jak