Niepokorny i nieposłuszny

Marek Nowakowski. Jeden z najwybitniejszych polskich prozaików ostatniego półwiecza, może najważniejszy z tych, którzy debiutowali po wojnie i tworzyli w kraju, pod rządami komuniz­mu. W swoich opowiadaniach stworzył barwny i przenikliwy obraz peerelowskiej rzeczywistości, potem także portret czasów transformacji. Niepokorny i nieposłuszny. Był jak kot chadzający własnymi drogami – po peryferiach i obrzeżach wielkomiejskiego życia, gdzie odnajdywał więcej prawdy i autentyzmu aniżeli w salonach establishmentu. Prawda była dla niego – jak myś­lę – kategorią fundamentalną. Zaświadczał ją własnym życiem – działał w opozycji, nigdy nie pozwolił się zastraszyć, przekupić ani obłaskawić zaszczytami. Duch wolny i nieposkromiony, a zarazem uroczy, bezpretensjonalny, człowiek wielkiej klasy. Po