Tusk w strachu straszy

Gdy kilka dni temu napisałam, że sprawa taśm nie uderzy silnie w Donalda Tuska – myliłam się. Uznałam tak na podstawie tego, co ujawnił tygodnik „Wprost”. Nagrania kompromitujące prezesa NBP i ministra spraw wewnętrznych, zdradzające być może przestępczy charakter działań byłych ministrów – Parafianowicza i Nowaka, nie uderzały w premiera bezpośrednio. Owszem, pokazały kuchnię władzy, ale Tusk wyszkolony w przedstawieniach przed kamerami mógłby dać sobie z tym kłopotem radę. Jednak nie doceniłam stopnia paniki przed tym, co nieujawnione. Bo to strach, a nie fakty, okazał się decydujący i paraliżujący. Niezrozumiała odmowa zdymisjonowania Sienkiewicza może także z tego wynikać – bo jeśli Tusk teraz odwoła ministra, to być może po następnych nagraniach będzie musiał odwołać siebie. To