Nadszedł czas na piękno

Szerokim łukiem omijam półki z fantastyką. Nie mogę patrzeć na te wstrętne, ponure i mroczne okładki. Zdarza się nawet, że powieść, która wcale nie jest mroczna i ponura, ma okładkę o takim charakterze, bo wydawca liczy, że wtedy lepiej się sprzeda. Jest w tym jakaś nieuczciwość. Relatywizm wkradł się na dobre już nawet do filmów dla dzieci. Zła wróżka (w „Czarownicy” z Angeliną Jolie), okazuje się najbardziej szlachetna. Dobry władca lasu (w „Gangu Wiewióra”) okazuje się nikczemnikiem. Pani nawet w fantastyce dla dorosłych wyraźnie rozgranicza dobro od zła. Nie obawia się Pani, że dla przeciętnego konsumenta kultury świat w czarno- -białych barwach to banał? Nie piszę dla przeciętnego konsumenta, tylko dla wrażliwych osób, które zmęczone są tym, co przeważa w kulturze masowej. To, że