Szulerka

W pewnym kraju nad Wisłą mecz stoczono uparty, by rozstrzygnąć tam wszystko za pomocą gry w karty, Siedli panie, panowie – kto chce wierzyć, niech wierzy – debiutanci, mistrzowie, moraliści, szulerzy... A reguły, jak czasy, były dziwne do bólu, wałki biły więc asy, damy gniotły zaś królów... Choć w konflikcie z rozsądkiem gra toczyła się z wdziękiem, trójka grała dziewiątkę, no a dwójka siódemkę... Czasem ktoś z nas w rozpaczy się o fair play dobijał, ale słyszał od graczy: „Nie podskakuj, chcesz w ryja?!”. Dziś się wcale nie dziwię, że mecz został stracony – karty były fałszywe, no a stolik...? Zielony! PS dla PKW W Państwowej Komisji wnet zakwitnie cnota, gdy w jej nowym składzie: Kręcisz i Despota.