Barańczak i aniołowie

Stanisław Barańczak, który zmarł w piątek 26 grudnia, był nie tylko wybitnym poetą i genialnym tłumaczem. Zostanie nam w pamięci także jako odważny opozycjonista i dobry człowiek. Barańczak był najważniejszym poetą Nowej Fali, pokolenia poetyckiego ukształtowanego przez traumę 1968 r. Opisywał świat Peerelu w sposób, który pozwalał rozwijać się mojej wyobraźni. I od początku wiedziałem, że jest po stronie prawdy: „Mówić językiem, w którym słowo »bezpieczeństwo« / budzi dreszcz grozy, słowo »prawda« jest / tytułem gazety, słowa »wolność« i / »demokracja« podlegają służbowo / generałowi policji”. Jego poezja przeciwstawiała się kłamstwu komunistycznych gazet. Byłem zachwycony jego „Dziennikiem porannym”, tomikiem poetyckim z 1972 r. Barańczak był jednym z członków założycieli Komitetu