Skąd przychodzimy?

Podwaliny rzeczywistości, w której dzisiaj żyjemy, kładziono po wojnie. Nie w dwudziestoleciu, jak chcieliby wierzyć konserwatyści i nie po 1989 r., jak sądzą rzecznicy „fajnej Polski”. To w latach czterdziestych i pięćdziesiątych tkwią splątane korzenie współczesności. Że III RP stanowi kontynuację PRL u, nie trzeba chyba już dzisiaj przekonywać nikogo, kto ma jakie takie pojęcie o historii najnowszej. Świadomość ta obecna jest nawet w załganej polszczyźnie, którą na co dzień się posługujemy – przełom roku 1989 określa się mianem „transformacji”, co według „Słownika Języka Polskiego” oznacza „proces przemiany, przeobrażenie, przekształcenie”, nie zaś samodzielną kreację. Tę językową intuicję potwierdza potoczne doświadczenie. Wyraźne znamiona ciągłości wobec PRL u nietrudno odnaleźć w