Co wolno przemysłowi porno w Polsce?

Nawet w ewidentnych sytuacjach przekraczania prawa przez dystrybutorów pornografii nie podejmuje się skutecznych działań. Nagminną praktyką jest umarzanie postępowań przez prokuratorów pod jakimkolwiek pretekstem, niezależnie od tego, czy składającym zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa jest obywatel, Rzecznik Praw Dziecka, czy Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji. Wyobraźmy sobie 13-letniego chłopca, który każdego dnia ogląda twardą pornografię. Twardą, czyli taką, która znacząco różni się od obrazków z Playboya. Taką, która pokazuje kobiety duszone, policzkowane, nazywane „sukami” i „zdzirami”, które kilku mężczyzn równocześnie traktuje w sposób najbardziej brutalny, obsceniczny i poniżający, niemożliwy do opisania w gazecie. Dla czytelników, dla których ta wizja jest zbyt szokująca