Nadzieja umiera ostatnia

W 1928 r. w Centralnym Domu Armii Czerwonej Iosif Wissarionowicz Dżugaszwili ps. Stalin zapewne przytupywał sobie, oglądając pierwszy występ Chóru Armii Czerwonej. Nie przypuszczał, że za 87 lat jego wyznawcy będą mieli czelność zorganizować w Polsce koncerty krasnoarmijskiego zespołu. Występują w mundurach armii sowieckiej i śmiejąc się nam w twarz, śpiewają np. „Czerwone maki na Monte Cassino”. Organizatorem hucpy jest niejaki Skulski, laureat Ministerstwa Obrony Narodowej Rosji „za przyjaźń polsko-rosyjską i wzajemne wsparcie”. Ale nie o niego chodzi, w każdym narodzie znajdzie się jakiś zaprzaniec. Należy zastanowić się, co z nami się stało, że pozwalamy na takie prowokacje? Co się dzieje, że pomimo zrezygnowania z Roku Kultury Polskiej w Rosji godzimy się na organizację Roku Kultury