Rozumiemy się bez słów

Polacy nie rozmawiają z Węgrami. No, może przesadzam, ale mało jest Węgrów, którzy władają językiem polskim, i podobnie mało Polaków, którzy mówią po węgiersku. Co więcej, nie ma także nazbyt wielu Madziarów, którzy mówią po angielsku. Bariera komunikacyjna pomiędzy nami wydawałoby się jest potężna i trudna do pokonania. Musimy, szukając o sobie informacji, opierać się na tych przefiltrowanych przez media, często przecież zmanipulowanych i powierzchownych. Do momentu, gdy się nie spotkamy twarzą w twarz. Gdy patrzy się na „węgierską pasję” uczestników Wielkiego Wyjazdu, gdy widzi się, jak Węgrzy reagują na naszą obecność, można zrozumieć, że ta przyjaźń narodów to nie kwestia drobnostek, o które najłatwiej się pokłócić. Tu chodzi o rzeczy najważniejsze: wolność, godność, sprawiedliwość i niepodległość. Gdy to poczujemy, okazuje się, że wspólny język nie jest wcale niezbędny. By stanąć w obronie imponderabiliów, nie trzeba długich rozmów. Wystarczy zobaczyć błysk w oku „bratanka”.