Zagubiona na moście

Trafiła na trudne czasy. Zostaną po niej wiersze. Paliła sporty, fascynowała się boksem. Nie przeceniała swojej osoby. Skomplikowana jak nasza powojenna historia. Zapętlona, nadwrażliwa. Mająca swoje słabości. I ciekawe świata serce, które można odnaleźć w jej najlepszych utworach. Umarła noblistka. Pozostawiła po sobie mnóstwo wierszy. Sama sobie napisała epitafium: „Tu leży staroświecka jak przecinek/autorka paru wierszy”. Pisała o kotach, mostach, gestach – o ludziach i świecie, jaki ich otacza. Dziwna to była kobieta, dziwna była jej twórczość, ale polska scena artystyczna na pewno zubożała po śmierci Wisławy Szymborskiej. Poznałem ją jeszcze w czasach Podziemia. Polubiliśmy się od razu. Paliliśmy sporty i mogliśmy pogadać o boksie. Była przewodniczącą jury naszego konkursu na „