Nie tylko Chopin

Niewiele rzeczy tak cieszy jak to, że polska sztuka trafia do kanonu gatunku na całym świecie. Muzyka, film, sztuki plastyczne, literatura czy teatr, to nasza wizytówka, z której możemy być dumni. Co najważniejsze, wartość dzieła naszych rodaków jest doceniana przez światowych gigantów. Jak pamięcią sięgam, zawsze toczyły się dyskusje, w jakim miejscu popularności byłaby muzyka Karola Szymanowskiego i Mieczysława Karłowicza, gdyby nie wojenna pożoga. Spuścizna po Mistrzu z zakopiańskiej Atmy, podobnie jak karłowiczowskie poematy symfoniczne, to dzieła nie tylko idące w parze z rozwojem muzyki XX w., osadzone w awangardzie tamtych czasów, ale też genialny przykład, że Polacy narzucali styl i formę śmiało pretendując do miana prekursorów i wizjonerów. Ilekroć słyszę muzykę Karłowicza