Kuluary, stary przewodniczący Rady i nowa wizytówka UE

Unia Europejska depcze reguły, które sama wcześniej ustala. To nie może dobrze się skończyć dla żadnej organizacji. Także międzynarodowej. W 2014 r., po awanturze o wybór przewodniczącego Komisji Europejskiej, którym – wbrew wetu premiera Jej Królewskiej Mości Davida Camerona i szefa rządu w Budapeszcie Viktora Orbána – został premier Luksemburga Jean-Claude Juncker, podjęto jednomyślnie pewną decyzję. Miała ona być jednocześnie formą pocieszenia dla premierów znad Tamizy i Dunaju. Wprowadzono regułę, że każdy wybór personalny na unijnym szczycie, czy to przewodniczącego Komisji Europejskiej  czy przewodniczącego Rady Europejskiej, będzie się odtąd odbywał na zasadzie realnego konsensusu. Słowem: jeżeli ktoś wzbudza rzeczywiste kontrowersje, nawet wśród