Maciej Kalenkiewicz „Bezrukij Major”

W sierpniu 1944 r. na polach wokół chutoru Surkonty na Nowogródczyźnie rozegrał się jeden z najtragiczniejszych epizodów walki oddziałów Armii Krajowej z Sowietami na Kresach Wschodnich II Rzeczypospolitej. Po wielogodzinnych zmaganiach po stronie polskiej padło 39 żołnierzy, z których wielu dobito bagnetami. Wśród poległych był również dowódca mjr Maciej Kalenkiewicz „Kotwicz”. Bezrukij Major” – jak nazywali Kalenkiewicza w swoich raportach funkcjonariusze NKWD – był jednym z najwybitniejszych oficerów Armii Krajowej. Swój partyzancki szlak rozpoczął jako zastępca legendarnego majora Henryka Dobrzańskiego „Hubala”, później stał się symbolem oporu żołnierzy niepodległej Rzeczypospolitej walczących o polskość Kresów przeciwko Sowietom. Hubalczyk i cichociemny Urodził się 1 lipca 1906 r