Tu, skąd widać burze

O skalnej formacji Ayo nie znajdziemy za wiele w przewodnikach. I pewnie dlatego jesteśmy tutaj zupełnie sami. Wiatr znad morza wdziera się między obłe skały. Dobrze, że Staś pożyczył nam to auto… – po dłuższej chwili jazdy przez pustkowie Magda przerywa milczenie. – Oj tak… Na piechotkę raczej byśmy tu nie dotarli… – podchwytuję. – Albo w najlepszym razie za kilka tygodni – uśmiecha się Magda. Chyba wreszcie zaczyna łapać dystans. To dobrze. Do tej pory bowiem w milczeniu obserwowała to, co za oknem. A tam rzeczywiście pustynia, pustynia, pustynia. Krzaki, a raczej suche badyle, spalona słońcem ziemia i daleko w tle wąski błękitny paseczek. To Morze Karaibskie. Wjechaliśmy na północne rubieże Aruby. Jednej z wysp tzw. Małych Antyli.  Ciekawe, że od kilkudziesięciu już minut nie