Te polskie grudnie. W epok biegu,
noce głębokie aż po nicość,
grzechot wystrzałów, krew na śniegu
– świat rozjechany gąsienicą.
Zduszony płacz w milczącym tłumie,
zamalowanych ślad napisów,
podle złamanych milion sumień
i wypędzonych życiorysów.
Lecz wołam, choć się serce kraje
– i zewsząd ściska nas ból blady
– są jeszcze polskie sierpnie, maje
i arcypolskie listopady.
SUBSKRYBUJ aby mieć dostęp do wszystkich tekstów gpcodziennie.pl
Masz już subskrypcję? Zaloguj się
* Masz pytania odnośnie subskrypcji? Napisz do nas prenumerata@gpcodziennie.pl
