Obowiązek pamięci

To nie jakaś mityczna „religia smoleńska”, ale zwyczajna potrzeba religijna, której objawionym zwieńczeniem jest chrześcijaństwo, funduje metafizyczny wymiar obchodów rocznicy katastrofy smoleńskiej. Nie trzeba bowiem być zwolennikiem mesjanizmu narodowego czy sakralizacji ofiar katastrofy, by uznać, że pamięć o nich, modlitwa i wreszcie walka o poznanie prawdy są konieczne. A jednocześnie nie trzeba być chrześcijaninem, by wiedzieć, że ludzka pamięć potrzebuje czasu święta, w którym dokonuje się odnowienie tego, co fundamentalne dla danej wspólnoty. I takim właśnie doświadczeniem jest dla całej rzeszy Polaków 10 kwietnia. W tym dniu powracamy do tragedii narodowej, która dla wielu stała się cezurą dziejową, momentem odnowienia świadomości republikańskiej, ponownego zakorzenienia w