Hymny pochwalne na cześć Donalda – czyli zgrana płyta Tuska

Mianownik – PiS, dopełniacz – PiS-u, celownik – PiS-owi, biernik – PiS, narzędnik – PiS-em, miejscownik – PiS-ie, wołacz – PiS-ie… Spokojnie, to nie kartkówka z gramatyki – to skrócona wersja programu Donalda Tuska. Nie wierzycie? Mówił o tym sam Tusk w wywiadzie dla tygodnika „Polityka”. Ale komentatorzy jakoś nie bardzo chcą to komentować i… wznoszą hymny pochwalne na cześć byłego „króla Europy”. Postaram się dołożyć swoje trzy grosze do tego fałszującego nieco chóru, ale o tym więcej pod koniec tekstu.

Miał wrócić na białym koniu, miał pozbierać rozsypaną Platformę, miał odbić Polskę z rąk rządów Zjednoczonej Prawicy… Zachwytom nad jego polityczną strategią i doświadczeniem nie było końca. Chwilami przypominało to słynną scenę z filmu „Miś” – tyle że