Dyktat szczęśliwości

Przerażenie mnie ogrania, iluż to ludzi i instytucji pracuje w pocie czoła, żebym ja był szczęśliwy. Przerażony jestem, tym bardziej że im oni więcej pracują, tym jakoś poczucie szczęścia u mnie słabnie. Świat z tą nacierającą z każdej strony szczęśliwością zaczyna przypominać mi „Seksmisję”. I wcale nie ze względu na dominującą rolę kobiet, bo tak akurat było zawsze.

A któż to tak pracuje na to, żeby mi było dobrze? A niezliczona liczba osób. Od tych tworzących portale informacyjne, po instytucje takie jak Komisja Europejska. Jedni pracują nad moim szczęściem w skali mikro, inni w skali makro, a Komisja Europejska to już chyba poza wszelką skalą.

W tej mikroskali wszyscy mi coś doradzają. Wszedłem sobie w