Im nie wstyd

Byłem w liceum, gdy tzw. Ludowe Wojsko Polskie wzięło udział w 1968 r. w haniebnej wyprawie na Czechosłowację, zgodnie z doktryną Breżniewa tłumiąc praską wiosnę. Krążył wtedy smętny dowcip: biorący udział w inwazji Czterej Pancerni docierają do czeskiej granicy, a tu z czołgu wyskakuje Szarik i mówi im: „Dalej nie jadę, jestem psem, a nie świnią!”. Tak, było nam wstyd, za niesuwerenne państwo hańbiące mundur polskiego żołnierza na życzenie Moskwy. Oscarowy sowiecki film, ckliwa bajeczka, głosił, że „Moskwa łzom nie wierzy”, dziś można dodać, że nie ma też czci, sumienia ani wstydu.

Dziś moskiewskie żołdactwo z aprobatą mamuś i żonek morduje i gwałci na Ukrainie wszystko, co się rusza, a w świecie agenci Kremla rozpętują kampanię obrony rosyjskiej kultury i „wartości”,