Język wroga

Franciszek Morawski, polski generał dywizji i minister wojny w Rządzie Narodowym w czasie powstania listopadowego, poeta, krytyk literacki, tłumacz i dramatopisarz, jakby przeczuwając szykowaną nam przez zaborców germanizację i rusyfikację, ostrzegał: „Depce z wzgardą przodków kości,/Już jest w duszy niewolnikiem,/Nurzy się w błocie podłości,/Kto mówi wrogów językiem”. Mamy sporo powiedzonek i cytatów z klasyki dotyczących języka i nie dziwota, bo przez sto kilkadziesiąt lat tylko jego uporczywie podtrzymywane istnienie świadczyło o przetrwaniu narodu, co w momencie upadku trzech naraz zaborców stało się ważkim argumentem za uznaniem przez świat naszej niepodległości. Czyż może nas dziwić, że kwestia posługiwania się własnym językiem – zakazanym oficjalnie przez ponad 150 lat –