Do ustawy dodałbym jedno zdanie

Jako Francuz wiedzę o postawie Polaków wobec Żydów w czasie II wojny światowej czerpałem kiedyś głównie z dwóch książek, o których myślałem, że są autobiograficzne. Były to „Malowany ptak” Jerzego Kosińskiego oraz „Wszystkim, których kochałem” Martina Graya (Mieczysława Grajewskiego). Jak sądzę, we Francji mój przypadek nie jest odosobniony. Na dodatek czytelników lewicowych gazet typu „Le Monde” czy „Libération” nie trzeba już przekonywać, że Polacy są antysemitami. Jednak nawet w tych dwóch tytułach w ostatnich dniach można było przeczytać, że polskie państwo nie kolaborowało z Niemcami i że niemieckich obozów śmierci w Polsce w żadnym wypadku nie można nazywać polskimi – tyle dobrego. Jednak wszędzie systematycznie pojawia się błędna interpretacja nowelizacji polskiej ustawy – jakoby