Ani czekoladek, ani prezesa

„Nie pracować umysłowo aż do odwołania w celu wytężenia całej inteligencji do walki ze śniegiem”. W Teatrze Polskim w Warszawie wystawiono premierowo spektakl „Czekoladki dla Prezesa” w reż. Ewy Domańskiej i Ewy Makomaskiej. Przydział jednego Eskimosa jako instruktora do spraw śniegu” czy „montaż windy w parterowym budynku”. W „Czekoladkach dla Prezesa” Sławomir Mrożek ze swadą opisuje absurdy urzędniczego trybu pracy. Generowanie nikomu niepotrzebnych pomysłów, koncentrowanie się na błahostkach, obudowanie najprostszych czynności piramidą zbędnych decyzji, a przede wszystkim wielkie i bezrefleksyjne oddanie prezesowi. Satyryczne teksty Mrożka wpisały się w nurt teatru absurdu. I taki też spektakl proponuje nam stołeczna scena. Choć dziś tryb urzędniczej pracy wyśmiewany przez Mrożka