Starcze rozwydrzenie i zmurszałe poglądy

Gdy Stomil marzy, by jego syn Artur wykonał skok w nowoczesność, ten ma plan odbudowy świata tradycyjnych wartości. Zabawne zwroty akcji w tekście Sławomira Mrożka z 1964 r. jak zwykle, tak jak wtedy, tak i dziś, przynoszą gorzką refleksję na temat bezduszności władzy i niebezpieczeństwa, jakie za sobą niesie chęć panowania nad innymi. W „Tangu” w reż. Wawrzyńca Kostrzewskiego w Teatrze Polskim w Warszawie Mrożek znów grozi nam palcem.

Mrożek po mistrzowsku dokonuje analizy wywyższania się nad innymi i precyzyjnego opisu stadiów – od naturalnej chęci zmiany otoczenia do przemocowej bezwzględności ludzi władzy. Proces ten dzieli na stadia, przeprowadzając swoich bohaterów przez meandry ludzkiej psychiki. Mamy więc starsze pokolenie na czele z Eleonorą i Stomilem, którzy są „