Życie w podziemiu

Nie, nie będzie to wspomnienie z mojej bohaterskiej walki z komuną w solidarnościowym podziemiu, to zostawiam na zanudzanie pokolenia późnych wnuków, z góry wiedząc, że może jeden na tysiąc się tym zainteresuje. Że jestem nadmiernym optymistą? Cóż, krąży w necie taki mem, jak w jaskini młodziaki przy ognisku rozpytują dziadersa wydrapującego na ścianie samolot, samochody i wieżowce: „Dziadku, opowiedz nam, jak żyliście przed uratowaniem planety od katastrofy globalnego ocieplenia?”… No, okropnie się żyło, zatruwaliśmy wszystko dokoła wyziewami aut i bydła hodowlanego, ale przynajmniej było ciepło i mieszkało się we własnym domu, a nie w komunalnej pieczarze. Architekci nowych wspaniałych światów i ich dzieła Nic dziwnego, że władający tym światem ze swojego „podziemia” strasznie się