Cud optymizmu

Już po fajerwerkach i jak co roku rzesze ludzi witały kolejny rok na potężnym kacu. Zawsze mnie dziwiło, że wszyscy tak się cieszą, że przychodzi nieznane. To nieznane w naszych czasach jest z każdym rokiem coraz bardziej zagadkowe. Kto może wiedzieć, jaka będzie uwolniona przez Disneya Myszka Miki? Kto mógł przypuszczać, że na Księżycu ma być cmentarz? Wiele przed nami, ale jak mawiał pewien Cygan z opowieści Szwejka: „Jeszcze nigdy tak nie było, żeby jakoś nie było”. I wbrew pozorom taka postawa to nie rezygnacja, ale cudowny optymizm. Szampański nastrój sylwestrowych nocy mija szybko. W pierwsze robocze dni nowego roku okazuje się, że to, z czego rzesze tak bardzo się cieszyły, potrafi mocno przerazić, bo to, co było, minęło, a