​Jazz zimową porą

MUZYKA \ Są płyty, które genialnie wpisują się w domowe ciepło, gdy za oknami trzeszczący mróz. Dzisiaj właśnie o takich krążkach. Pierwszy z nich, „Arbour Zena” Keitha Jarretta, liczy sobie 43 lata. Drugi, Marka Napiórkowskiego „WAW-NYC”, udanie walczy o tytuł najlepszej polskiej płyty ostatnich miesięcy. Monachijska wytwórnia ECM sukcesywnie uzupełnia katalog krążków CD będących klonami winylowych albumów sprzed lat. Dla takich płyt jak „Arbour Zena” Keitha Jarretta to czas jest najlepszym recenzentem. Jedni powiedzą: lider wizjoner, inni zakwestionują artystyczne walory krążka. Jarrett, gigant jazzowego fortepianu, staje się tutaj kompozytorem operującym orkiestrowym aparatem, zaś wtórują mu jazzmani, których pozycja w jazzowym panteonie jest niekwestionowana.