Natchniona poetka czy genialna oszustka

Jadwiga Łuszczewska – gdy pytam o nią znajomych, mało kto wie, o kim mowa. Kilka osób odpowiada hasłowo: „Panienka z okienka”. Słusznie. To chyba najbardziej znane jej dzieło. Może to dziwne, że Deotymę – taki przybrała pseudonim – pamięta się głównie z historyczno-przygodowej powieści dla młodzieży, a nie z roli, jaką odgrywała w dziewiętnastowiecznej Warszawie. To ciekawa postać, wokół której toczy się zacięta dyskusja, często przeradzająca się w gorący spór – czy była natchnioną poetką, wizjonerką, wieszczką, jak chcieli ją widzieć zwolennicy, czy została wykreowana przez matkę, której ambicją było mieć córkę poetkę? Już za życia miała Deotyma tyle samo zwolenników co przeciwników, powtarzających po salonach prześmiewczy