Nie zapominajmy o zbrodniach Niemców

Bez względu na kontekst słowo „Niemcy” wywołuje we mnie reakcje głębokie. Urodziłem się w wolnej Polsce, przed drugą wojną światową. Dla mnie słowa wypowiedziane po niemiecku dudnią w mózgu jak „Hände hoch”.

Moje dzieci, kiedy dorastały i miały okazję odwiedzać kraj tego zachodniego sąsiada, mawiały tak: „Tato, co ty chcesz od Niemców, po co wracasz do przeszłości, przecież nie zaprzeczysz, że Niemcy to kraj nowoczesny, zamożny, świetnie zorganizowany – bierzmy z nich przykład”. Odpowiadałem wtedy moim dzieciom – bez pewności, że docierało to do nich ze zrozumieniem – „Kto nie zna przeszłości, ten w przyszłości błądzić będzie jak we mgle”.

Wybaczam moim dzieciom, bo wówczas poznawały świat niewinnymi oczami nieletnich;