Zuchwały młokos, brzydki kocmołuch i brudna polityka

Teatr Ateneum w Warszawie sięgnął po tekst Witolda Gombrowicza „Iwona, księżniczka Burgunda”. Twórcy, z reżyserką Anną Augustynowicz na czele, chcieli nam przypomnieć, że „tyle zakłamanych jest dworów na świecie”, nie widząc, że może ich teatr za sprawą tego spektaklu taki właśnie jest.

Władza uderza do głowy, odbiera rozum i generuje poczucie wyższości. Witold Gombrowicz rysuje obraz ludzi, którzy pod płaszczykiem kultury bywają „dziko wulgarni”. Gdy na dworze wśród wyniosłych narcyzów pojawia się Iwona, wszystko staje na głowie. Jej milczenie i niepasujące do konwenansów zachowanie budzą niesmak i zgorszenie, które eskalują wręcz do agresji i przemocy.

Milcząca i nieatrakcyjna dziewczyna uruchamia w pozornie