Nie samotność, lecz rodzina

Zdanie tytułowe pada coraz częściej z ust niejednego homo sapiens. Jak doszło do tego, że człowiek – przecież „zwierzę stadne” – izoluje się od świata wbrew naturze i „wybiera” samotność jako alternatywę swojego powołania? Dlaczego z taką zapalczywością próbuje się ośmieszać instytucję rodziny?

Pośpiech o poranku, a wieczorem zmęczenie sprawiają, że brakuje czasu i miejsca na refleksje. I tak mijają coraz mniej liczne pokolenia, skażone bakcylem deficytu czasu dla siebie, a szczególnie dla bliskich. Dziwne, bo rozwój techniki i skala udogodnień z tym związanych miał zapewnić człowiekowi komfort „panowania nad czasem”.

Usypiamy wrażliwość

Zejdźmy do źródeł. Smutne to obrazy, kiedy rodzina nie