Upadek etosu

Dawno już skończyły się czasy, kiedy zawód nauczyciela uznawany był za jeden z najbardziej nobliwych. Gwarantował nie tylko przyzwoitą płacę, ale i duży społeczny prestiż. Z komuny jednak nauczyciele wyszli poobijani, już nie tyle jako niezbędni państwu inteligenci, ale przede wszystkim jako oświatowi funkcjonariusze. Trzecia Rzeczpospolita nie ułatwiła im odzyskania podmiotowości. Jeśli na czymś można było oszczędzić, to przede wszystkim na edukacji, jeśli komuś czymś dowalić, to inteligentom. Spadł prestiż zawodu, do którego nabór wedle kryteriów negatywnych stał się normą, a wrażenie, że nauczyciel to tylko urzędnik budżetowy, znalazło swoje ugruntowanie w praktyce. Zamiast sztuki nauczania mamy więc biurokratyczne procedury, zamiast kształtowania młodego człowieka – wpajanie