Podlaska przygoda z „uchodźcami”

Oj, nie doceniałem jednak siły antyimigranckich nastrojów w narodzie naszym. W okolice mojej wsi podlaskiej zaplątał się jakiś autobus, wypełniony młodzieżą o śniadej cerze i kruczoczarnych włosach, mówiącą na dodatek w nieznanym języku. Zatrzymali się na stacji benzynowej, na której po chwili zgromadziła się grupka kilkunastu obserwatorów… patrzących spode łba i coraz głośniej komentujących (wszyscy z Podlasia wiedzą, co znaczy nasz patrzący spode łba). Postanowiłem wyjaśnić rzecz całą i poszedłem zapytać się podróżujących, skąd przybywają. Okazało się, że to Izraelczycy, jadący dziwną drogą do Tykocina. Zaniosłem wieść zgromadzeniu. „Żydzi? Dzięki Bogu...” – i zaczęli się rozchodzić...