Krótko o patriotach kochających inaczej

W dniu, w którym media wciąż żyją wydarzeniami Narodowego Święta Niepodległości, naszym obowiązkiem jest pochylenie się nad cierpieniami patriotów kochających inaczej. Zwłaszcza nad bólem patriotów odznaczających się najwyższymi standardami umysłowymi, najsubtelniejszą wrażliwością i najsilniejszym poczuciem obowiązku. Nad męką kochających Polskę inaczej ludzi polityki i elit kulturalnych. Ich deklarowany patriotyzm to stawianie rodakom wyższych wymagań, karcenie, pouczanie, oskarżanie przed sądem ludzkości, smaganie (euro)pejczykiem. A to wszystko z posępnością, z żarliwością niby inteligencką. Kiedy my tu nurzamy się w prostackiej dumie z dziedzictwa i z jaką taką satysfakcją bilansujemy to, czego w ciągu jednego pokolenia udało się dokonać – oni, wieszczowie i mężowie stanu, sercem