Co z tobą, Florek?

„Jednakowa dla nas, piesku, dola psia/Więc trzymajmy chociaż sztamę, ty i ja!/Tobie patrzy melancholia z pyska/Mnie gardło ściska/Głupia łza.../Gdzie twój humorek?/Co z tobą, Florek?/Tak ci posmutniał wesoły pysk/Jak człowiek gania, pędzi tu i tam/A wieczorek chodzi sam/To humorek przez okienko prysł!” Tak śpiewał Adolf Dymsza w filmie „Niedorajda” z 1937 r., zwracając się do swojego ekranowego partnera, sympatycznego wilczura, który starał się go pocieszyć na wszelkie dostępne wiernym psom sposoby. Dziadzia Adzia recepta na trudny czas W sytuacji, gdy epidemia zmusiła mnie do zaszycia się w wiejskiej posiadłości w towarzystwie żony i psa, przypomniała mi się ta piosenka, skomponowana przez wielkiego Henryka Warsa w rytmie dziarskiego fokstrota ze zgrabnym i niegłupim bynajmniej tekstem