Filozofia w czasach zarazy

Wbrew temu, co każda epoka sądzi o sobie, wyjątkowość jej losów jest w dużym stopniu odczuciem skrajnie subiektywnym. Nam, dzieciom wieku XX, wydaje się np., że Holokaust jest zjawiskiem absolutnie unikatowym, podczas gdy każdy historyk wie, że zbrodni ludobójstwa było w dziejach ludzkości co niemiara. To samo dotyczy pandemii – zarazy nawiedzały nas cyklicznie, choć chyba żadna nie wywarła takiego wpływu na stan świadomości ludzkości, jak obecna.

Giovanni Boccaccio w „Dekameronie” ukazał towarzystwo, które w czasach zarazy w myśl zasady „po nas choćby potop” zajęło się rozpustą, Albert Camus w „Dżumie” wręcz przeciwnie – wyniósł na piedestał codzienne ludzkie bohaterstwo, lecz jego przekaz ma tę słabą stronę, że po odrzuceniu Dekalogu jakoś