Ekwadorski Mowgli

Juana poznałem, gdy szukałem przewodnika na wędrówkę po lesie deszczowym. Przyszedł na spotkanie ubrany zupełnie zwyczajnie. Stare, wytarte dżinsy, koszulka. O tym, kim jest naprawdę, miałem się dowiedzieć dopiero podczas wędrówki.

– Słyszałeś to? – głos obudzonej przed chwilą Uli jest bardzo niespokojny.

– Tak… – odpowiadam. Nie śpię już od dobrych 20 minut. Głośne porykiwania przeszywające nocne ciemności dało się słyszeć już o dziesiątej wieczorem. Dopiero jednak teraz, gdy zbliża się północ, dźwięki zdają się wzmacniać.

– Co to jest? Jakieś tygrysy, jaguary? – pyta przerażona dziewczyna.

Faktycznie, dźwięki przypominają nieco ryczenie wielkiego kota. Z tą różnicą, że te słyszane w tej chwili za naszym namiotowym tropikiem