Zbrodniczy mit założycielski

Wiek XIX był czasem, gdy wiele narodów europejskich odbudowywało, redefiniowało lub wręcz tworzyło swoją tożsamość narodową. Procesy te były reakcją na dominujący wówczas model uprawiania polityki, w którym państwa imperialne uzurpowały sobie prawo do decydowania o losach mniejszych państw i narodów.  Jednocześnie myśl europejska weszła w okres pesymizmu. Potężne ruchy antychrześcijańskie – a zwłaszcza antykatolickie – zaprzeczały funkcjonującym od tysiącleci systemom wartości opartym na moralności i etyce, negowały absolutne znaczenie dobra, pozbawiały człowieka oparcia w transcendencji.  Marksizm redukował człowieka do roli nieznaczącego komponentu mas społecznych, freudyzm zaś widział go jako obiekt rządzony pierwotnymi popędami. Upływ