Pamięć o Powstaniu Warszawskim. Nikomu nie udało się go zohydzić

Nadal niezbadanym zjawiskiem jest przetrwanie pamięci o Powstaniu Warszawskim – mimo wściekłych na nie ataków. Bywało tak, że rocznicy 1 sierpnia nie wolno było czcić wcale, ale były i sprytniejsze metody zohydzania zrywu lub zatruwania pamięci o nim fałszywymi treściami.

Nawet stalinizm nie dał rady, a przecież miał ku temu totalitarne narzędzia. AK-owców wtrącano do więzień, rozstrzeliwano i ukrywano ich ciała, propaganda zohydzała polskie podziemie, a i tak 1 sierpnia o godz. 17 ludzie zatrzymywali się na gruzach stolicy i dzielili się pamiątkami po zrywie. W czasie pierwszych lat powojennych władza, która instalowała się stopniowo, sama jeszcze salutowała do miejsc pamięci podczas składania kwiatów. Milczenie „ludowego