Duma z polskości

Pomimo poplątania losów mojego kraju, niszczącego społeczną energię, jestem szczęśliwy, że wydała mnie polska ziemia i że dostąpiłem zaszczytu być wiernym jej synem. Nie wstydzę się polskiego języka – jak niektórzy moi rodacy, na szczęście nieliczni. Będąc wiele razy za granicą, wręcz demonstrowałem moją ojczystą mowę i gdzie tylko mogę, popularyzuję mój kraj. Dumny jestem z naszej kultury i piękna polskiej tradycji, z chrześcijańskiego oglądu świata oraz bogatej polskiej historii, mimo że nieraz bolesnej.

Najbardziej jednak rad jestem z polskiej normalności – skutecznie broniącej się (oby jak najdłużej) przed dziwactwami współczesnego świata. Oby ta nasza polskość obroniła się przed zagrożeniami. A niestety znaczna część społeczności, a