Bogini polityki

31 października 1984 r. dowiedziałem się, że Indira Gandhi była córką Jawaharlala Nehru, a nie Mahatmy Gandhiego. Pamiętam ten szczególny dzień, kiedy po powrocie z cmentarza, na którym porządkowaliśmy groby, gruchnęła wieść, że premier Indii została zamordowana w zamachu przeprowadzonym przez osobistych ochroniarzy. Jak zwykle przy takich okazjach media przybliżały jej sylwetkę i właśnie wtedy mój dwunastoletni mózg przyswoił kolejne magiczne nazwisko polityka – Nehru. Nie było ono tak znane jak Gandhi, ale też miało swój urok. Indie były mi bardzo bliskie, bo w kuchennej szafce stało pudełko herbaty z napisem „Madras”, a w podręczniku do geografii wyczytałem, że tak brzmi nazwa indyjskiego miasta leżącego nad samą Zatoką Bengalską. Nie ma się więc co dziwić, że czułem się z panią Indirą