Zęby po łódzku

„W ogólnym ustroju naszego organizmu zęby znajdują nader wybitne miejsce, a utrzymanie ich w złym lub dobrym stanie albo zapobiega wielu cierpieniom, nie tylko miejscowym, lecz i ogólnym, albo też dopomaga do ich rozwoju, a niejednokrotnie staje się bezpośrednią ich przyczyną” – pisał łódzki dentysta A. Głogowski w „Kalendarzu Informacyjno-Adresowym Łodzianin na 1893 r.”. Nie bez powodu. Stan uzębienia, szczególnie biedniejszych łodzian, był tragiczny. Liczne ubytki, nie tylko próchnicze, i obezwładniający odór odbierały uśmiechowi wszelki czar. Próbowali temu zaradzić lekarze. „Ponieważ łatwiej jest nie dopuścić do choroby aniżeli ją leczyć, przeto należy gorliwie nakłaniać wszystkich, aby organ tak ważny jak zęby, starali się utrzymać w jak najlepszym stanie” – przekonywali w prasie.