Nasionko

To opowieść z czasów, kiedy nie było telewizji ani samochodów, a ludzie do oświetlenia domu używali świec. Ignaś wybiegł na pole, czując, że ten dzień może stać się niezwykły. Wszystko tę niezwykłość zapowiadało: rześkie powietrze, jasne słońce, a nawet wczesna pora, kiedy zerwał się z łóżka. We wsi, w której mieszkał, od lat panowała bieda. Nie starczało na jedzenie, a domy wyglądały, jakby zaraz miały się rozpaść. Ludzie, ciężko pracując, nie mieli czasu ich naprawiać. Ważniejsze dla nich było to, żeby nakarmić rodzinę. Tak cała wioska żyła z dnia na dzień, z miesiąca na miesiąc i z roku na rok. Ignaś marzył o tym, że to się zmieni i kiedyś wszyscy będą mieli dosyć jedzenia, by nie głodować, i dosyć pieniędzy, by połatać