Zabużanin znad Pruta

To ja, dobrowolny wygnaniec ze stolicy, a właściwie praskiego Kamionka, który z nostalgią opisałem w poprzednim tekście. Ale nie znaczy to wcale, że mieszkam dziś na naszych niegdysiejszych Kresach, gdzieś nad huczącym górskim już nurtem Pruta w okolicach Jaremcza na dzisiejszej Ukrainie – od ukochanej, lecz nieznośnej do życia Warszawy dzieli mnie zaledwie 70 km, gdyż nasza skromna posiadłość znajduje się tuż pod Pułtuskiem, więc by tu dotrzeć, trzeba Bug przekroczyć, a pomiędzy moją wsią Topolnicą a neogotyckim wielkim kościołem w pobliskim Pniewie – płynie wesoło rzeczka zwana… Prutem! Gdyby mieszkańcowi Pułtuska powiedział kto, że są miasta pozbawione rzek, leżące nad wąskimi, błotnistymi strugami lub nawet zmuszone czerpać wodę wyłącznie ze studzien – nie uwierzyłby; uwierzywszy zaś